இது என்ன வெட்டிவேலை !!

நீ கொஞ்சிய நாய்க்குட்டியின் காதோர தழும்பு,
  உன் தம்பியின் தூக்க உளறல்,
எதிர்வீட்டிலிருந்து உன்னை நோக்குபவன்
  என்று நம் பேச்சு நீள்கிறது.....

‘இது என்ன வெட்டிவேலை’ என்றொரு குரல் எழ....
  எதையோ கேட்க நீ சிணுங்கிய சிணுங்களுக்காக,
உன் அலைபேசியாகவும் மாற தலைப்பட்ட
  என்னுள், புதைந்துப்போனது அக்குரல்......

ஒத்தையில அலைய விட்ட..

ஒழுங்காதான் நான் இருந்தேன் இப்ப
ஒத்தையில அலைய விட்ட....
ஒத்தையடி பாதையிலே! மானம் சுட்டெரிக்குதம்
ஒருசமயத்திலே, மாமரநிழலுல மானபோல நின்னவ

கடந்து போக எட்டவெச்ச வேளையிலே
கண்நோரமா என்ன பார்த்த, அண்ணாச்சி
கடை கொசுறு போல. ஊருசனம்
கண்ணு வெச்ச ஆத்தா சுத்திபோடும்!
கண்ணு தெச்ச என்ன பண்ண?

கண்பேச்சு சொல்லாச்சு, சொல்லிப்புட்டேன்
காதலத்தான். காத்திருந்தேன் பதிலபாத்து
கட்டியணச்சு கட்டியம் சொல்லிபுட்ட!
கனவ என் நெஞ்சுல பத்திவிட்ட!

வெறுமானம் போல நானிருந்தேன்
வளர்பிறைய ஏத்திவெச்ச. முழுமதியா
வரமுன்னமே வேறெங்கோ வாக்கப்பட்ட
வார்த்த கெட்ட! என்ன அலையவிட்ட!

- மெய் புங்காடன்

தேடல்...

நான் வாழ்க்கையை தேடுகிறேன்!

நதியில், வனத்தில், மக்களிடம்

நான் வாழ்க்கையை தேடுகிறேன்!
கனவு வெளியில் மிதந்துகொண்டே

ஆனால்..
அது மெதுவாக தேய்கிறது, காட்டில்
தொலைந்த ஒத்தையடி பாதைபோல

ஆசை என்னும் சக்கரம் கட்டி
ஓட்டமாய் ஓடுகிறேன், தூரபச்சை
பார்த்துக்கொண்டே சுற்றம் தெரியா
குருடனாய் ஓடுகிறேன்!
பௌர்ணமியின் நினைவிலேயே,
மூன்றாம் பிறையை மறந்துநிற்கிறேன்

ஓட்டத்தை நிறுத்திவைத்த அந்த ஊர்புரத்தின்
ஓங்கிய புளியமரத்தின்........... புத்தனானேன்கண் திறந்துவிட்டது....
மாளிகை கனவை சுவரோரமாய் சாய்த்துவைத்து
ஓரரைசன்னலில் மழைரசிக்க பழகுகிறேன்,
கடல்தான் கனவென்றாலும், ஓடியவழியெல்லாம்
கரை சிறந்த பாய்கின்ற நதியாக

- மெய் புங்காடன்

அந்த பார்வை...

அந்த பார்வைக்கு பொருள் என்ன?
விலக்கி போயிருக்கலாம் உன்கண்கள்
விட்டிருப்பேன் சம்மதமில்லை என்று
நிலைத்து சிலநொடிகள் பார்த்துவிட்டாய்

நெஞ்சத்தின் மையத்தில் வெடித்துகிளம்பி
மெய்யெல்லாம் பரவியது ஓர்அதிர்வு
ஒளிவெள்ளத்தில் வெளிரிநிற்க்கும் முயல்போல
உன் பார்வை தேடி பித்தனானேன்

- மெய் புங்காடன்

தனித்திரு! விழித்திரு!

நான் அவளை பார்த்தேன்!
புதிரோ ரகசியமோ அந்தமுகத்தில்
புதிரை படித்தேன் புரியவில்லை
படித்தேன் மீண்டும் மீண்டும்!

விடை கிடைக்க காத்திருந்தேன்.....
கடந்துபோன அக்கடைசி தருணத்தில்..
கடைக்கண் காட்டிவிட்டாய்!

அம்மணித்துளி....................
நான் அவளை பார்த்தேன்
அவள் என்னை பார்த்தாள்
சொர்க்கம் என்னை பார்த்தது!

பேச துடிக்கிறேன்! பக்கமிருக்க விழைகிறேன்!
தனியே வருவாய்என நான்நிற்க,
தோழியரோடு கூடி நிற்கிறாய்!

என் வானவில்லில் மூன்றே நிறங்கள்
பச்சை, சாம்பல், வெளிர் சிவப்பு
உன் ஆடைகள்! என் வண்ணங்கள்!
உன் அசைவுகள்! என் காவியங்கள்!

என்னை ஏன் பாடாய் படுத்துகிறாய்
பதிலை எண்ணி மறுங்குவதை விடுத்து
கேள்வி கேட்பதே இங்கே கேள்விகுறி!
ஆம்என்றால் நான் இறைக்குநிகர்
இல்லை என்றால்.................

ஒரேநிமிடம் பெண்ணே! ஒரேநிமிடம்!
தனித்திருக்க மாட்டாயா? என் தவிப்பை,
புரிந்திருக்க மாட்டாயா?

இதயம் இரஞ்சுகிறது, அறிவு தவிக்கிறது
பெண்ணே புரிந்துகொள்!
தனித்திரு! விழித்திரு! என்கிறான் பாரதி
பெண்ணே புரிந்துகொள்!

- மெய் புங்காடன்